سیزه بدر ...


بچیکا سلام

کاشکی از اول چییم نِنِوِشتِوی و اَصاً ایی جاگَشتی وبلاگُم واز نِکردِه وی !!!

 از بَس هَر کی بام می رِسِه یا می گو ، سی چه اِیقِه داستانات بُلَندِن ، یا می گو سی چه جَلد جَلد چی نِمی نویسی ، سی چه اِیجور می نویسی ، نِوِیمُو بُخونیش !!!

 سی چه اَصاً تو چی می نویسی ؟

 خاکِ تو سِرِت !!!

آمو غِلِطِمو کِرد ، حالا مام اومِدِمو یه کاری سی دِلِ واپیچیده خومون بُکنیم ، کِردِشو تو دَهنِمو زهر و واشتِشو !

حالا هم از بچیکای عِزیز مَعذِرَت می خوام که ایی چیام نِوشتا ، خواسُم بُگُم که مَم از ایی نوشتنا خیلی دِل خِشیم نی . ولی خو سی خاطرِ بچیکِی قِشنگِ وِلات و ایی عزیزُی که هَمَش دِلُم خَش می کُنَن و سیم نِظر می دِنا نِمی تِنُم جِلو خوم بگیرم و چی نِنویسُم ، بویَس مو بِوَخشین . دِلم می خوا تو ای سال نو که همتو ماشاءالله قِشنگ تر و جُهُون تِر اویدِین ، مَم به یاری خدا بَلکم بتونم ایی نوشتهِ ی لیلامُوم مِثِه پار یه جوری خلاصه سیتو تعریف کُنم و ...

 ها دیگه .... شُوید یِه قِضّـِی تو کورَک زِه و ایی چَن خطی که سیتو می نویسُم دِلامو وُ هم نِزیکِ کو و همه مو دوارتِی تو دل هم جا بگیریم ...

 خدابخواد ...

*************

اُمسال عید خیلی چی سِرُم دِر اُمِه ، مَم مِثِه گِنارا دِلُم می خوا خِلط و مِخِلط سیتو تعریف کُنم ، یعنی نه سِرِ رو ، شِی خَم پِلِکی وُ تُو هَم ، و هَر کُموش اول یادُم اُومِه !

خا ...

آغا ما اُمسال دِلِمو خواس مِثِه همه ی مردم بیشیم سیزه بدر یا بُگفتِی بیشیم تو کُـه (کوه) و صحرا تا دِلمو واز واوو ؛ اولِ هر چی مِثِه بِچِی آدم گُفتم تا سی دِیم بُگم بینیم چه می گو ...

دِی .... ها دِی چِنِن ؟

دِی می گُم اُمسال دِلت نمی خوا بیشیم سی خومو روزِ سیزه بدر صحرا ، بِگردیم ؟

تازه یِه کَلونی سی خُمُم چاغ کِردِه وی ، می خواسم بِکِشُما ، اِگِه واشتِت !

حالا تو جواب بده بینیم ...

چِه می گی دُوارتی بُگو !!!

آمو میای بیشیم تو پِرِ وِلات هل باغ شمالی سی خومو بِگردیم و چاسِمون بِخَریم ، واگَردیم ، هِمی ؟

خو مِی گِنا واویدم !!!

 می خُونِم نیسی ؟ تو خونِه ی خوم میشینم ، چیم می خَریم تا بیشُو، تَم اگه دلت می خوا برو سی خوت .

آمو ... نِویمو، ایی سیزِه بِدِرِن ... بویَس سی خومو بِشیم صحرا ، مردم بیوینیم (ببینی) تا دِلمو واز واوو .

واسینِ نازنین (وا حسین نازنین) ... حالا مالییِن کِه مو سی گَشتَن سِرُ چادِر کُنم و بِشُم  درازِی صحرا ؟ !

مالِی وِلات چِه می گَن ، نِمی گَن دِی بازیار اِیسه تازه یادِش اَندِن که سی خوش بیشو بِگرده ، هُع ! چِقِه دِلِش تِرِن !

دِی مِی می خِیم چه کنیم ؟ مِی پِناه بَر خدا می خِیم کارِ خِرابی بکنیم چِه ، می خِیم بیشیم مِثِه بقیه ی مردم سی خومون چاسِمو شیی یِه دِرختی غِیرِ ایی درختِی سِرامو کِرِ کُهی ، دِریی (دریا) بِخَریم ، بعد جُلُ و پِلاسِمون جَم کنیم بییِم خونِمون ، خو ایی کویاش زِشتِن ... هَی ؟

خلاصه از مو اِصرار و رِکِه و از دِیم نُچ شُنُفتَن ... آخِه زورِ جِوونی چَربی ... اِی بِنازُم به ایی جِوونی ... که مَم توش هیچ غِلِطیم نِکِه ... اِلا اذیتِ دِل دِیم بدبخت !!!

صٌبِ نُماز با صِدِی غِرَپ و غُروپ ِدَرفِی (ظرف) دِیم راس آویدُم !

(بازیار) دِی بِیل تا بُخوسیم ... مِی چِه خِبِرنا ؟

(دی بازیار) بُووَم ... گُماوو بینیما ، نِگوَت خُش می گو بیشیم ، بِگردیم ، تا ظُهر هم خوسیدِن !

(بازیار) خو خوآلو (خواب آلود) راس آویدُم سِیلِ ساتِ تو دیواری کوم کِه ...

هَع .... دِی ... ایخو ساتِ سه بعدِ نِصفِ شووِن ، چِه خِبرِن مِی میخِیم بیشیم اُو باغ بیدیم چه ... اِی بوااا صُوابِ مُردِه هات ، بِیل تا بُخوسیما !

(دی بازیار) مو آخو بُویَد سی کُومِه تو ، کِه صوا (فردا)  ظهر لیف کِشیدِن گٌشنِه ی یِه چی دُرُس کُنم یا نه ؟

(بازیار) آمو مِی میخوی وِلات خوراک بیدی چه هَر چی بِخِی بِسازی ، جَلدی اُمادِه ویمو ...

(دی بازیار) بَرکِ شِکلِت بٌوو !!! خوراک بویَد ری حِساب بسازی ... نِه اِشتو اِشتوکُنی ...

(بازیار) از بَس خُووم بی ... با مُنگِهی دِیم ، مِثِه لا لای نِفهمیدُم کِی خووُم بُرد ، گیچِ گِلَلو بیدُم تا دُووارتِی صِداش راس آوی !

(دی بازیار) پاشو نُمازِت بُخون تا بیشیما ... نُمازِت کِضا ویمو ها ... جَلدی باش ... راس آوو...

(بازیار) اِی خُدا مو چِه گُنِهی کِردُم که ایجور هِی تِقاص پَس می دُم !!!

دو کیشِه (دو بار) قِدِ دِر و دیوار خَردُم تا خومُم رِسوند ری مهتابی ... هَع بُخدا دِی هِنو نِصفِ شووِن ...

خلاصه نُمازمون خُوند ... وُ بعدِش ...

دِی حالا خو نِتواشت تا ما بُخوسیم ، بُگو بینیم چِت ساختِن ؟

 بو خِشی هم دور فِر گرفتن ؛ یَک کاری سِرِ ایی دیگ و پاتیلِت دَر بیارُم ... سِرِ ظهر ... حالا سِی کو !

(دی بازیار) خو حالا دیدِت ... تو هِنو ناشتِی نِخَردی گُشنِی ظُهر هِسی !

 یِه خوردِی عِدِسیم ساختِن با رشتِه ی واریزا !!!!!

(بازیار) وِِ ِ ِ... مِی ما سِرِ چهاب می خِیم بیشیم چِه ... عِدَس چِنِن ؟

(دی بازیار) گُماوو سی خوتا ... دِلِتَم بُخوا ... نمی خواسُم سیت بُگم ... اما تا دِلِت اُو وا وو ...

 یِه مرغِ محلی یَم کُمُم گِرفتِن سی مِهمونا !!!

(بازیار) دییِه ... مِی مهمون هم داریم چِه ؟؟؟

(دی بازیار) خو شاید سِرِ ظهر که می خِیم چاس بِخَریم ... یِکی ریمُو پَل خَرد ، نِبویَد یِه چِی دُرُسی داشتِه باشیم ؟

(بازیار) آمو همه سی خوشو چی میارِنا ، مِی هَر کی  می خوا جُل یکی دیگِه واوُو ؟

(دی بازیار) هُـس ! هیچ سی خوت نُگو ... راس آو ، راس آو ، چیا تو هم کو ، تا بَلکَم رُونِه بیشیم .

(بازیار) دِی ... صَب کُه تا اول مو بِشُم ایی سوپرکو (موتور سیکلت)  چالو کُنُم ، گرم آوُو ... بعد چیا تو هم کنیم !

(دی بازیار) مِی میخوی با ایی اسبِ شیطونِکو مو بِوِری صحرا چِه ؟

(بازیار) خو نِه مِثاً بنزِ آخرین سیستُم دِمِ سِرامونِن ، خو با چِه بیشیم ؟

 تو ظَهرَت نِشو ، یَک جور بِوِرُمِت که اُو تو دِلِت نِجُمبِه !

(دی بازیار) تو سالِم بِرِسونِمون یِه جِی ! پا وُ سِر و کَلِمون نِشکون ، چِی یِی دِیگَش سی خوت !

(بازیار) وِ ِ ِ... دِی چِقِه چی داری ... ایی آمو اِگه آدم یِه نیسونیش (وانت نیسان) هَم بو ، کِمِن خو !

هِمی کِه هِسی ، بویَد اینا هَمَش بِوِریم ... مِی میشه هیچ همرامو نِبو!

خو حالا نِوِیمی ایی کَلُوکو نِیاری ؟

 آمو اُونجا آدمِ آشِنا هِسی کِه کَلوش بو... اِی دِدِی ، ایی نِی و نِیابِش چیشِمون تو کاسِه دَر نِیارِه ... هَع چِه بو گَندِیّـَم می دِه !!!

(دی بازیار) دِلِتَم بِخوا ...

(بازیار) آمو ایی یَم چی یِن کِه آدم آرزُوش بو چِه ... وَختی میکِشی اُونکار خودِ پازَن کُشتیرِت گِرفتِن واپیچه !!!

خلاصه با صد تا سلام و صِلوات راگی هاویدیم ...

(بازیار) می گُم دِی ... سِی کو ... چِقِه آدم اَندِن باغ ... هَع ... ایی خو جِی نِشِسّـَن نیی ... وِ ِ ِ...

(دی بازیار) چِه سیت گُفتم ، هِی می گُم جَلدی باش ، رُو کو می گی زودِن !

(بازیار) آمو اِینا خو اُونگاری چَن روزِن ، اینجا جاشو اِنداختِن ... اِگه دیشو هم اومدِه بیدیم ، گُونُم (گمان) جِی خوبی گیرِمو نِمی یِمِه !

(دی بازیار) حالا برو هِلِ آغِی سی احمد ... شویَد اونجا جِی نِشِسّـَن بو ...

(بازیار) وِ ِ ِ ... اینجا خو سی خاطِرِ ایی مُستِرابِی تازه یا شو کِه زِدِن ، شُلُغتِرن !

(دی بازیار) خو مردم دُمِ اُوی  چی هم می گَردَن نِه ...

(بازیار) از بَعدِ آغِی جابر کِه رِدِ آویدِیم ، از هر ده تِی ، بِنِظرُم هَشتاش مالِ وِلات بی ، یا تو کُپِشّو (توی جمع آنها) یکی مالِی وِلات نِشِسّه ویی ... وُ تا ماشُو می دیی ، هُوی کُمَک !!!

(صداهای اطراف) « هوی بازیار هوی .... هوی دی بازیار سلام .... »

(دی بازیار) سلام دِی ... سلام دِی ...

(بازیار) دِی گوشِمِت تِرُکُندا ... حالا نِوِیمو چی نِگی !

(دی بازیار) پِسِ سِرِت نِشِسّـَم ، یَک قَفِی پِسِ گَردَت می زِنُم کِه دو پات ری سِرِت در بیشووا !!!

 مِی ویمو جواب سِلام مردم نِدی ، نِگوَت ؟

(بازیار) خو دِی خوتَم سُواری خو ، خُوتَم می اُوفتی ...

(دی بازیار) هُس ... بِچِی نافَهم ... جواضِری نُکُها ... (حاضر جوابی)

(دی بازیار) هَع ریی ایی تُلُکو ... بِچا هِی سی خوشو سُویّه (سایه) دُرُس می کُنَن ، بَدبختا گوون کنم (گمان کردن) هیچ چُوغیَّم (چوب) گیرِشو نِه اَندِن تا زیرِش بیشینَن !!!

(بازیار) دِی تَم سادِهِ یا ... اینا سی نِغَل گِری رَفتَن ریی ایی تُلُکوا ... مِی نِیموینی چِه !

آخرِ کار یِه جِیم پیدا کِرد و ... ما هم جُل و پِلاسِمون پهن کِردیم ...

فِقِ هِمی سیتو بُگوم که مِثِه مُور آدم رِخت دورِ دیم !

اولِ همه دِی اَکو اُنگار بوش کِشی ... هِنو نِرِسیده نیمی چِش کِرد ، کَلوکو رَف زیرِ چیلِش و فُرقُ و فُرق !

(دی اکو) خو ... دِی بازیار چِه خِبَر ... اُمسال ، ساتِ خیری اَندی سیزه ... چِه واویدِن ؟

(دی بازیار) آمو ... سی خاطرِ ایی بِچِی کُوِنا ... خیلی دِلِش می خواس بیا دَر ... مُم دیدُم گُناشِن ... هُمِ حَرفِشُم کِشی !

(بازیار) اروا کُمِ مو !!!

 کِمرُم اِشْکَ مِثِه گُوگ بُویَد دورِ خوم زُر می خَردُم تا از ایی همه آدم یه جوری پِذیرِی کنم !

دِلُم خَش بی کِه سِرِ ظُهر هر کی میشو سِرِه کُفهِ ی خوش نِ !!!

دِیم اُنگار می خوا خوراکِ نَذری بِده هر چی بیدِش و نِبی کَل کَل کِردِش وُ هِی مَم مِثِه مورِ سُوار بویَد ایی چیا سی هَمسُویِه هام می وُو !

اِی بوا ... دِی گُشنِهی دِسُم اِشکَس ، بِسِن ، جونِ خوت ، چی هَم سی خومو واشتِت ، اِی بوا ایی چِه سیزه‌ بِدِری بید ، غِلِطُم کِه گفتم بیشیم سیزه بدر !

(دی بازیار) اِی نِگوَت ... آدم نِبوید یِه کمی هم بُکارِ مردم بُخو ؟

(بازیار) آمو مِی مو می گُم بُکار مردم نُخوریم چِه ... می گُم یِه کِمی چی سی خومو والا چی تو پاتیلات نُواشت خو !!!

(دی بازیار) آمو نِگووت اِگِه مو نِشناسُمِت ، نَپ کی می خوا تو بِشناسِه ، اینا یِه پاتیلِ دَس نِکرده ی سی تُوم واشتِنا !

(بازیار) اِی قربونِ دِی خوم بِشُما  بَه بَه ...

(دی بازیار) لازم نِکردن ... قربونِ مو بیشی بیَه حالا مِثِه بچه ی آدم بسم الله بگو ... و دُرُس چی بِخَرا ! آدمِ غریب هم دور و وِرِمون هِسی ... یواش بُخوا ... آبّرومون نِوریا !!!

(بازیار) سِی ایی ... دِی مو خیلی با کِلاس هِسُما !

(دی بازیار) چِه ... کِلاسِ چَندُمی ؟

(بازیار) هیچی آمو ... بسم الله الرحمن الرحیم ...

میشیم کِه داشته بویم بازیار و سفره ی دِی بازیار ... دِی تو پاتیل بِده ها !!!

بِخَرُم کِه سفره غُصّه ش بیگیره . بِده بینیم ، بِده بینیم !

(بازیار) خلاصه بِعدی که چاسِمو خَرد و یِه بِلِ خوویمو هم کِرد ، دِیمَم کَلوش کِشی ، گُفتم دِی بیشیم تا بِرسونُمِت خونه ، مو می خوام دُم دِریا بِشُم جَمِ بِچه ها ...

تو دِیموم نِمی دیی که ایجور بو ... یَک نِیلونیش تو زَنبیلِش دِر اوو ...

(دی بازیار) بِیَه دِی ... ایی اَژغالِی خومو جمع کُ ... هر چی هَم اَژغالِ ایی دور و مُدورا رِختن ، بیریز تو ایی نِیلونِکو تا بِوریم وِلات و بیریزیم تو هَمی سَطلِی گُتِی اَژغالیا !!!

(بازیار) سِیلِش کِردُم ... یِه پیرِزنی جلو چیشُم بی ... اُما با دِل پاک و نیتِ صاف ... بُخدا نِه سی خاطرِی که دِیمِنا ... خیلی خاطِرِش می خوام ... هِمی یِه وَختی که اَصاً توش نِمی وینی ، یَک کارِه ی می کو یا یَک چی یِی می گوا ، که تو صَتا آدِم شهری و درس خوندِه نِیموینی !!!

صِداش مِثِه زَنگُل بی ...

« دِی بازیار ... ایی َاژغالا جمع کو ... اینا غِریبَن ... میشَن ... اُما اینجا مالِ مانِن ... ما توش هِسیم ... ِاگه پاک بو یعنی ... خونِه ی خومِمو پاک کردن .... »

............

یادُم می یا ... چَن سال زیتَر ... ایی بِچی انجمن و ولات ... روزِ سیزه ، سی اینِی که اَنده ویدَن دِرازِی باغِ شمالی و زامردو ، نِیلونِ اَژغالی می دِدِشو ، هَمرهی ، یِه نِوشتی از تاریخ هلیله و ایی سرزمین پاک و آباد ...
کارِ خیلی قِشنگی بی ... مردم هم شویَد همِشو نَه ... وِلی خیلیا شو اَژغالِشو جَم می کِرد و یا همو جا تو نِیلون می نادَن ، که دیگه خو جمع کِردَش آسون بی ، یا با خوشو می وو ...

ایی شالا از ایسه تا بعد و از ایی عیدکو ، به سلامتی تو پاک پاکیزه ی وِلاتِمو خیلی بیشتر با هم ، همدلی و همکاری کنیم ، به امید خدا ...

تو َچن تا وبلاگِ وِلات و انجمن ، هَمَش سی بچه ها می گواَن صُبِی جمعه بی ییِن پیاده رُوی کِرِ دِریَه ، اِی خوبِن هَمرِی پیاده روی یِه چَن تا نیلون هم دَس بیگیری و اِگه اَژغالی چی همو جا رِختِن جمع کُنی ، هم سی کِمِرِ آدم خوبِن ، هِی کُلو راس واوو ، هم کِرِ دِریِی خومو پاکِ ویمو !

 

/ 22 نظر / 21 بازدید
نمایش نظرات قبلی
وحید

سلام بازیارو خوبی خش بیدی اهههههههی می تو جغد تو کمتن ای درباره سیزده بدر بید یا بینوایان ویکتور هگو میگما بخدا سی کن عمو رحمت سیت چه میگه : میگه خوش گوی دیارم آخه تا با ای رمانهای 2هزار صفحه ایت خوش گو هسی؟! جدا از او روزی که سیت گفتم مطلبت ذخیره کردم تا امروز گرفتار خوندنش بیدم در ضمن او پلاستیک های زباله و او بروشرو که او سالی پخش کردیم طرح خوم بید ها . کیف میکنی با طرح خیال کردی همه مثل خوت الکی هسن بای

محمدرضا انصاری

مدیران محترم سایت بیشهر و وبلاگ .... با سلام احتراماً ضمن عرض تشکر و قدردانی بابت نمایش نظر اینجانب در خصوص اتفاقات پیش آمده بین اینجانب و وبلاگ "کنجیر 73" ، به عرض می رساند با توجه به تماس تلفنی با مدیر وبلاگ مذکور و تأکید مجدد اینجانب مبنی بر اینکه نام من به اشتباه از بین نامهای متعددی که در آن موضوع خاص به وبسایت محترم انجمن نظری ارسال نموده اند ، در وبلاگ شما قید شده و پیرو آن حذف نام ایجانب از وبلاگ مذکور ، خواهشمند است بنا به درخواست مدیر وبلاگ "کنجیر 73" نظر اینجانب پیرامون موضوع مطروحه فوق الذکر را از بخش نظرات حذف فرمایید. امید وارم ان شاءالله در آینده همه ما وبلاگنویسان ، نهایت دقت خود را برای عدم ایجاد سوءتفاهم ها نسبت به یکدیگر داشته باشیم و با تلاش خود فضایی جذاب ، شاداب و بانشاط در وبلاگهای هلیله ایجاد کنیم. با تشکر و قدردانی فراوان محمدرضا انصاری

حاجی

آقای بازیار سلام . آقا چند بار است که در نظر ها یا مطالبت به قسم متوسل شده ای . . راستگویان را نیازی نیست بر سوگند هان ای بسا سوگندیان باشند پیمان اشکنان . بازیار و چرکو و حاجی چه حاجت برقسم چون که جزو راستگویانند و از بیشهریان . ارادتمند حاجی

چرکو

سلام بازیار دیدم مدتی هست نمی آیی سراغ دوستت رو بگیری یه شعری برات سرودم : کنجیر زنم بر لب زیبای قشنگت یک بیل زنم بر کمر و خال لبانت صد حیف که آتش زده اند بر ... فریاد زدم چون که بدیدم سر و رویت

انجمن

چرکو جان! بی زحمت تابوت طرف را نکنه یه وقت جای بلندی بذاری . همون جائی که دیشب با هم هماهنگ کردیم بذار . .دندش نرم

چرکو

آخی ! چته جونوم؟ تو خو ، ایطوری نبیدی ، یه مرته وی چت هاویده ؟ سی چه به خوت ایطوری می کنی؟ تو یه دهقانی : که ای دهقان ز من بشنو تو این راز فراده گوش تا پایان ز آغاز . نگه کن بر درخت و شاخه هایش زبالا تا میان ، زانجا به پایش . اگر شاخ و تنش می بود یکسان تنش چون شاخه هایش بود لرزان !!!!

baghshomali.blogfa.com

ارزش سلام نداری[خنده]

انجمن

بازیار جان به نظرم رسید نکاتی را خدمتتان عرض نمایم . در فرهنگ و گویش بیشهری : 1- بازیار به کسی گفته می شود که در کار درو کردن است نه درگیر کار چاهاب و حاصل. 2- در گویش هلیله ای هاون را جون به فتح جیم و نون تلفظ می کنند نه جوون. 3- عبارت کش کو هدف این وسیله که کوبیدن کشک است را نمی رساند و لذا عبارت کشک کو ،کشککو و یا کشکو صحیح تر است. . ارادتمند حاجی

انجمن

احسنت بازیار نجیب . بله مرد باید که گیرد اندر گوش ور نوشته است پند بر دیوار . خسته زحمتها نباشی

انجمن فرهنگی بشهر

ادیب ارجمند (وبلاگ نویس عزیز) . مقدم نیکوی جنابعالی را در مراسم تجلیل از مقام والای معلمان بزرگوار و اصحاب علم و فرهنگ بیشهر با حضور مسؤلین اداره آموزش و پرورش استان گرامی می داریم. . زمان: ساعت 19 مورخه 12 /2/ 90 مکان: سالن اجتماعات الرسول(ص)هلیله