پرید امرکویی

بچیکا سلام  ...

اُمکشو خیلی دیر واوی تا این حکویت پرید امریکویی کو تموم کنم ای هم سی خاطر ... ؟؟؟ خو حالا ولش کو نمیخوا دُمِش بیگیرین !!!

و اُما ...

یا آغی جابر ، ایخو تِنگ میکو !

بازیار هوی ، هوی ؛ چه خِبرتِن بیو دُومَن ، بیو دُومُن !!!

آغا هیچ زَهرَت نِشو خوم اینجام بلد هِسُم چه کُنُم  اما نیمی اِی  سیچه تنگ میکو نیمی چه آزارش بی ؟!

ها اُورا کُمِت بلد هِسی ، گ ... بلدی !!!

احتیاط کو نه موتورکو ولات نرسیده لیلامش کُنی ها !

خو بسم ا...

آغی که شما هِسین با کُم سُرَک و سلام و صلوات رو اُفتادیم ...

ویِ حالا چه خاکی تو سرم بیویزُم شانس پیِچستی مو چقه دُم فلکه باغ زهرا شلوغن جاش بگرده !

یا خدا ، یا پیغمبر ، ای بوا بوا !!!

هی عمو برو ماشین لباسشویی سوار شو با این رانندگی کردنت !

برو آمو گم هاوو ها بَرقی سرت بُبو !!!

بازیار ، بازیار ...

هوی ، هوی ؛ نگوت ریت گرفتن ویسک ها نگوتی !

خا ... ای خدا غضب کردی کو کجا بی دیگه ؟

بازیار ، خونه خراب ویسک نه !!!

آمو نمیتنم ویسکم ها می نمیوینی هُی کمک در گرفتن !!!

خونه خراب آبرمو بردی چقه دُمت بدووم ؟

( میگم خوب که ای گناروم دی ، اینه تا ولات از زَهری (ترس)  میمردم )

بَه بَه مبارک بو خوشحالی ماشین واسدی ؟

خو خونه خراب مینه وامم در اَندن یَک مانم هُسی میگُم میخوا ماشین واسنُم  صبح با هم رفتیم شرکت سیت گفتم میخوام برم شهر سی ... ، راسی تو کی اندی بندر ؟

آمو دیشو دییم دلم گل سبا زِه سی اَدوه تو که رفتی مو هم در رفتم اَندم شهر سی دییم اَدوه (ادویه) واسنم ؛ گ ... پهن !!!  

میگما خو رو کو نِه !

غِررررررررررررررررررررر (صدای جا نرفتن دنده ماشین) !!!

ای ریپلوو ... سی ای ؛ او بریز پاش تا نرم واوو !

ای گ ... ؛ ای خو خاموش واوی بازیار !!!

آمو تو بُیس سوار خر واوی نه ماشین !!!

غلط کو سی خوت ، بیشی عاقل بَش اینه با تو ... دومنت میکنم ها !

خو بِسن سی خود دور نواسو ، میگما بازیار : تَش گرفتیم گرما کولرش روشن کو نه !

از بسی که ... میخوری ها ؛ حواسم خِراب میکنی وال (بزار) بینیم ها ...

اووفی خُنک واویدیم ها گرما کشته بیدیمو ها جات بگرده !!!

آزار تو کُمِت خو حالا دیگه بیشی غلط کاری نکو تا کارمو کِنیم ...

ها نِه تَم میخوی اُپولوو هووا کنی نه ؛ حالا نکشیمو !

آمو هُس میکنی یا نفست بُبُرُم !!!

بسم ا...

میگما : نِه اُمرو خیلی شُلوغ ترن ؟

میگم نه چه خبرن ؟

وی راسی مینه هُسی چی سی شرکت میبرن ؛ از شرکت که هُسی می اَندیدُم شهر راشو بسه بی !!!

ای خونه بوی خر خِراب حالا چه کُنیم ؟

خو حالا ما هم سِر مردم رو کو ...

واویلا ، دروسه !!!

بازیار ترمز کو خونه خراب بوا بوا ؛ ایسه میکشیموها !

ای ریپ دوارتی خاموش واوی خو ...

میگم ای طو که معلومن تا مغربم ولات نمیرسیم !

میگم : ... کاشکی از ری دومنی میرفتیم ولات نه ؟

مو هر چی سیت میگم : بازیار تو گناری میگی نه ؛ خو خونه خراب کی شی ماشین نوو از ری دومنی میشو ولات ؟

شی ماشین نوو ؛ مردم با زانتیا و چی بی ماشین بچه ی حاج ... ، ای قشنگنم راسی وُ گِی تُفاقی از دومن میشو ولات وو بعد حاج عبدالرضا از بسی که با ای گوو (گاو) زنوکو از ری دومنی رفت و اُمد کرده رَه کو صاف واویدن !!!

... (اسم بچه ی حاج ...) آمو مث اُشتُر میشو می نتدیدن وقتی میشو آخی جابر دیگه نویمو تو ولات از غَر رو کنی !

حالا بگو بینیم چه غلطی کُنیم ؟ یا یکی میکشیم یا موتور کو لیلام (خراب) میکنیم !

بازیار حالا برو بینیم چه ویمو ...

آمو سر ای پلاستیک ادوی کو گِنِر (گره) بزن گیچ واویدیم جات بگرده !

ای بوا بوا ای چه بی ؟

خاکی تو سرت کِردن سی مردم چور شوفری میکنن بو بو بوب !

ای چه بی خونه خراب پدر مث گوله (گلوله) مبره ؛ واخ واخ واخ تا پنجاه سال دیگه مو ایطو نمیتنم برم !

بازیار تو خالو بویس خر سوار واوی تو آمو چت وو ماشین !

دلی میگو (میگه ، میگوید) همی تو روو مث نیلون اَشغالی پِرتِش کنم دومن ؛ بیشی گپ گُتی نکو سی خوت برقی سرت بووو سی سرت و پرتاکت (صورت ، چهره) کردی مث میگ (ملخ) پنبه بردی !!!

هانه خوتم خو آلن دوولن هسی !

آزار تو کُمِت دوراتی راشو بَس خو ...

اعتقاد نکنم که هُسی چی سی شرکت میبرن گُمونوم نیروگاه پُکیدِن !

نیمی چه سر دییم اَندِن واویلا ؟

آمو دی تو خوش یه ولاتی نابود میکو بازیار زهری چت میشو !

غلط کو سی خوت می دییم چِشِن ؛ دورش بگردم خوم و تو !

مو سی چه آمو خوت دورش بگرد ...

هانه تا کور واوی دور دییم میگردم نه ...

حالا نمیخوا کربون صدقی دییت بگردی ای خوش اینجا بیدش خو یَک نی کلویی خرجت میکرد حواست خودِ شوفری بو تا نکشتیمو !

میگم راسی چه برابریم ؟

تو تنگ بوالحیاط هسیم خو اینا خونه خراب جَم تعویض پلاکیم ؛ حواست بو نزنی قد کسی دوراتی ره بندونن ...

واویلا ، واویلا ...

خو بچیکا ؛ آغی که شمانین نیمی چه خبر بی هر صد متری راشو میبس دوراتی وازشو میکه ما هم خو و کُم سُرَک و کِل و کُشتیر رو میکردیم . حالا بوا بوا و هُی کمک ماشینی پُی سرمو بماند ...

و این داستان ادامه دارد ...

 

 

/ 21 نظر / 11 بازدید
نمایش نظرات قبلی
انجمن

سلام . بنده در مطالب شما نشانه ای از اهانت ، استهزاء و یا انتقاد به شخص یا عقیده ای ندیده ام که باعث رنجش و یا اسائه به کسی باشد . . ای جون جان در گذر دنیا همی است عمر ها خود سایه بیش و کمی است . ای جون خوش کوب تا سندان شوی خشک و سفت و محکم دوران شوی . کشک را بگذار و آهن نرم کن جان خود در تفت آهن گرم کن . ناسزا و بانگ بد بد را سزاست کی جون را فحش و حرف بد سزاست . حاجی

وحید

سلام کل بازیار دیشو نیومدی خونه ممدشنبدی شوم بزنیم خو بازیارم بازیارای قدیم اگه بو مرغ میزد به دماغشون تا بیست فرسنگ مدویدن سی خوراک ولی تو خیلی تنبلی برو فکری سی خوت بکن

وحید

سلام آقی گوشت آلو بوا فضا وبلاگ رو بنداز نه تو هم قویم شدی اوهم قویم شده همه قویم شده مو حاجی جور چند نفر بکشیم بیاین روش بندازیم حالا یه سر بیو طرفم ببینم رابطه ات با میشتی اصغر فرهادی چنن؟؟

وحید

سلام اشکان سال نو مبارک نوروز خوبی داشته باشی

سلام خیلی تکراری است تمام نوشته ها بجه گانه است مثل بیگ بازی دختران کوچک است بروید وبلاگ بخوانید تا بدانید برنج دونه ای دو هزار

سلام بر بازیار خوش لهجه . با عنایت به اینکه حدود یک سال از تاریخ آخرین مطلب سایتتان می گذرد گمانم بر این است که قصد ادامه کار در این زمینه ندارید لذا به امید بازگشائی این وبلاگ ارزشمند با شما خداحافظی می کنم . . بدرود منتظرتان خواهم ماند. . با تقدیم احترام حاجی

عزیزم شدی 18 ساله و ادبیاتت واقعا ایراد داره به جای دقه دق بنویس دغدغه حال واحوالت چطور است ؟ با انواع کنکورها چه میکنی ؟

عامو وبلاگ رهش گم کرده بید بجای وبلاگ یکی دیگه الد امه تو وبلاگ تو خلاصه کلام بوخشین بدرود بازیار خسته چه خش بی حالا که توسون زیر کولر نشسته بیدی دواره بساط وبلاگتت واز میکه وهر کی از دری مینوشتیم از اذون حاج کاظم که موقع افطار تموم نویمی از گبو گرده ی دم غروبی آخ که کیفی میکردیم از اینا بنویس از شو گلی گشو از کیسه های که پر نقل پیرزن ویمی و . . . بنویس

آرام

درود بازیار. ای بابا هنوز که نرسیدی. باشه ما کی میایم شما ببینم تا کی نمی خوای برسی بلاخره که یه روز باید برسی ما هم که از رو نمی ریم. تا اون روز.

حاجی

وبلاگ نویس ارجمند سلام با یاری خداوند متعال، انجمن فرهنگی بیشهر در نظر دارد، با هماهنگی و مساعدت دوستان فرهنگی، ادیب ، شاعر، هنرمند، به ویژه وبلاگنویسان بیشهری ، همایش (هزارمردان بیشهر ) را با حضور استاد پژوهشگر جناب آقای عبدالحسین احمدی ریشهری، نویسنده کتاب سنگستان،همزمان با سالروز بوشهربرگزار نماید. از دوستان عزیز استدعا دارد جهت انجام شایسته این همایش، هرگونه نظر و رهنمود خود را به طریق ممکن ارائه فرمائید .