امشو شو شن 2

 

 پات ای قِه نِجُومبون کِلِکو... 

آمو مِی چِنِنا !

خو خِیر نِیده مِی نِیمْوینی ای صندلی جاگَشتیْ ایستگاه ، خوش خورد و موخوردِن هی تَم تُکونِش بِدها ، بینیم خُردِش نِمی کُنی !

دی ...

ها ...

می گوما ... ما خو چیمُو هَم سیشو نِواسِدِن ، دَسِ خالی خو زِشْتِن بیشیم خونه ی کِسی که تِیْسِه نِرَفتیم؟

اِگه می خواسُم دُم تو بگردُم ، تا حالا خُونَم دِغَز بی ... هُمو وَخْتِ ظُهری که از بندر اَندُم اول رَفتُم سِرِ نَهگِه ، بِچه ی میشتی احمد تازه از دِرْیَه اَنْدِوی ، چَن کیلو موینِ تازه سیشو واسِدَم ، گُمون کونُم خوب بواااا ، چِشِن دی ، مردم آرْزو دِلِشوِن !

حالا ملت تو اتوربوس  دُمومو نِدووَّن ؟ 

سی چه ؟

آمو از بو موی ، مِی کَمْ سَهْکِن !!!

نِه آمو ، مِی چِه خِبِرِن ، ایی مُسافِرا خو خوشو هَمِشو مالِ هِلیله و بندرگَه هِسَن ، مِی خوشو بو مُوی نِفَهمیدَن چِه !

وِِِِِِ ِ ِ ... دی اتوبوس اومه ... مو خو دل تو کومم نی ....

آمو ، گُماوُاااا !!!

(در مسیر راه )

دیم با خوش میگو (میگفت) :

هَع هَع ... اَی هَی هَی ... ایی بو گَندِکو آدِمِش نابود می کوها ... ای مالِی تنگکیا ، بدبَختا هم دسِ چاری ندارنا ، اگه داشتن خو تا حالا یِه خاکی تو سِرشو بِختِه بیدَن !

راسی دی : ها !

می گُم تو نِشونینی ، چینی از اِینا که هُسی میشیم خونِشو هِسیت یا هِمی جُور شیی تیره ی میشیم ، بَلْکَم پیداشو کُنیم ؟

آمو ، گُوماواااا ، اُنگاری مو خُوم چی حالیم نی ، مِی آدمِ عاقل هِمی جور راسِ یمو میشو جِی بی اُرس و پُرس . خدا هَم توش آخرِ کاری گِنارِش کِردِنا !!

حالا ما خو نِمی تِنِیم یِه پُرسی هَم کُنیم !

بَرکِ شِکلِت بُوو وُ ایی پُرس کِردَت !

خو حالا دِی ، ها ... می گُوم تا ما بِرِسیم خو مغَرُبِن خو ، ای حالا چی بِخَریم یا نه یا می شیم خونِشو چی می خَریم ، مو خو گوشْنِی ، گوشوم وینْگِه می ده !

آزاری نِخَری ، می نِه ظُهری پا تا پا چیت خَرْدِن ؟

آمو ظُهر تیِْسِه خو ، سه رو گُذَشْتِن ، مو مُردَم گُشْنِی ، تازه سی (نگاه) ای مو خو جِوُنوم (جوان)، زودی گُشْنَم وِیمو ...

میگم دی : 

ها دیگه چِنِن ؟

دی دیگِه نِزیکِ سِه رِی باغ زَهرا هِسیما ، ایی نِشونی کو بِده بینیم ، مَعُلومن مالِ کُیان ؟

هااا ، خوب کِه نِشونیکوت دا ...

سی چِه مِی ؟

خو بویَد هِمی فِلِکه ی آغا دومَن آویم ؟

مِی تو نِشونیکو بِلدی ؟

نَپ چِه ! مو خوم بِچه ی شهرم ؟ شو و روز جام تو بوشهرن !!!

نَپ بُگو ، هَر وَخت کارِت دارُم نیسی و مِث مردم وَختی کارِت تِموم ویمو سی چِه خونه نِمی یی؟

وِ ِ ِ.... حالا ما می یم یِه کِلِش دُرُس کُنیم ، پاکِشْ دِکِلِیمو.... آمو مو کی خونِه نِبـیدُم ، مو خو هِمیشیِ خدا تو سِرا زیرِ ای درختِی تَش گِرفتِیا هِسَم !

بِسِن بِسِن ، حالا اولِ مَغرُبی هیچی نُگو ، فِقَ بینیم کُیا بویَس بیشیم؟

می گوم ، خوبکه دی تو ولات پَروا نی زن و مَرد تو اتوربوس جَمِ هم بیشینِنا ، وُ الا چِه بِکردیم ؟

غلَط کِردی تو سی خوت ، تو وِلات هَم نبویَد زن و مرد جَمِ هَم بیشینَن ، اوما ما فَرق می کُنیم ، مو دِیت هِسَم ، بوید جَمِت بیشینُم تا تو کار خرابی نکنی...!

ها نِه مَم کار خِرابیم نِکردِن ؟

چِت گو ؟

آمو هیچیا !!!

*****

دی ... ها ، چِنِن ؟

می فَهْمی اِی نِشونی کو کُیان ؟ نَه اِگِه می فهمیدُم خو سی توم نِمی گه (گفت) !

اِی نوشِتن کیْچِه ی حاج نجف ؟

بوی ! به نِظرُم مرحوم حاج نجف حاج عبدالرسول خومو اینجو هَم کیچه داره ؟

آمو نِه مرحوم حاج نجِفِنا ! هر چی شِنویدی بِخالِت مال خومٌوِن !

اِی یکی دیْگِنا !

اوما میگُم ای کیچِی کو ، کیچِی بِلِ پیلدارانا ، خونه هاش خونه ی گیِْرونا نا ...

نُکُنِه اینا که می خٌویم بیشیم خونِشو هم پیلدار باشِنا ، 

اَصَن (اصلاً) مو نِمیام ، می خوی جلوِشون اُوو ویمُم !

سی چه ؟ می ما چنِمونِِن ؟

دِلشون هم بٌخوا ...

آبرو دار نیسیم ، خو هِسیم !

خونه دار نیسیم ، خو هِسیم !

بِچَم جُهال نی ، خو هِسی !

بِچَم قِشنگ نی ، خو هِسی !

بِچَم کار نداره ، خو داره !

عٌرْزَش نی ، خو هِسی !

بِسِن دیگه ، برو نِشونی کو پیدا کُه ، اِذوون وآوی ، نُمازُم کِضا ویمو ؟ جَلْدی باش !

هاااا ، خو اینجا نِوشتِشِن چهار راه اول ، کوچه نیلوفر ...

آمو آمو ... بِوَخْشییا (ببخشید) ای چهار راه اول کوچه نیلوفر کُیان ؟

یِه کم جلوتر که رفتید ، چهار راه رو می بینید ، سمت راستش ، کوچه نیلوفره ، راستی ننوشته نیلوفر چند ؟

نِه آمو نِنوشتِشِن خو ؟

خوب اشکال نداره حتماً سر همون چهار راه کوچه سمت راستیه .

بازیار ؟

چِنِن دی ؟

ای آموکو چِش گو ؟

همی نِشونی کو دِدِش سی مو نِه !

هاااااا.... مو خو نِمْفَهمی چِش گو ...

ها ... اِینا ای چار راه ، اِیَم کیچِی نیلوفر ...

خو بعدِش چِه ؟

هوووم ! ساختِمون کیان ... واحد چهارم .

اِی بوا بازیار هٌوی !!!

چِنِن دی ؟

پام خٌرداویا ؟

جا بِگَرده ، نَپ ای خونه ی کو کٌیان؟

هاااا ، اِینا رِسیدیم ، اِییَم ساختِمونِ کیان ؟

خو ، اِی بوا ، اِی خو شَصتا زَنْگِشِن ، کُموش بِزِنُم ؟

اِی جا گَشته چارومی از بالا بی یا از دومن بی ؟

یِکیش بِزن خو نِه !!!

یا جد آغی سی احمد ...

و این داستان ادامه دارد.

 

/ 10 نظر / 26 بازدید
چرکو

خواه ، آخر رفتی سی دختکو ، ها! تو پیغام اول مو می خواسم سیت بگوم یه وختی نری ری ایستگاه بشینی ، اونجا مال یه نفرای خواصن ، ولی یادم رفت سیت بگوم ، دیگه نشین ، خواه! خدابخواد یه لواس قشنگیت بر کرده بو ، خواه! بعدشم ، مگه تو چه فرقی با مردمتن که می ری کنار دیت می شینی! نمی گی شوید یهو ، چیشت ری دختی مردم بیفته! هه! حالا دیت هم سیت گفت بیو ، نبوید می رفتی عقب اتوبوسکو می نشسی ، بار آخرت بو ، خواه!

حاجی

امشو شووشن بی هله جمبیسا بخونین عیش بازیارن همی جا ویسا بخونین . یزله بگیرین از تو سرا تا هل دره جنب تل اهلوکی هلل یوسا بخونین . تا دی بازیار دسمال سوزش تکون هاده بی کل بزنین تنگ تکونیسا بخونین . تا محمد نی زن و کلامو سر کیفن سریا سریا راسی نه سی دسا بخونین

هوادار بازیار

ممنوع از ماجراهای زیبا و لطیفی که با نوشتن اونا هوای قدیم رو توی تن و وجودمون نشوندی خسته نباشی

هوادار بازیار

آخرش چی میشه ... خیلی منتظریم ببینیم این دوست ما به وصال دلش می رسه یا نه

چرکو

کلکو! سوا هم می خوی ایطوری با عیالت گپ بزنی! دلی می گو برو سنگی بزه تو سر بازیار ، بینوم لارش شلال خین نویمو! . حاجی ، ای بازیارو حرف دهنش ، بو گند می ده مث موین مونده ، لارش لجمار و موندنیه خالو صحرا انگاری از همه کس طلب داره دخت مردم می کو بدبخت ، بشکنید نی انبونه و...

آرام

چند بار خوندم تا دقیق تونستم متوجه کلمات و معانیشون بشم. ببیخشد اما سخت بود. ولی جالب. برای خوندن بقیش حتماً سر می زنم. با اجازه لینکتون می کنم. موفق باشید.

الناز

اپم... خوشحال میشم یای و نظر بدی...

فاطمه

خوبی بازیار! از روزی که با حاجی و چرکو برو بیایی پیدا کردی به وبلاگ شما سر می زنم. ما که جونیم و سنی نداریم با "دی" هم میگیم "مامان" با "بووا" هم می گیم "بابا"!!!!! انصافا هر چند خیلی از کلمات رو متوجه نمی شوم ولی زیبا می نویسی، چون روح داستانت رو می توان فهمید. موفق باشید از وبلاگ من هم دیدن کنید،بووا

وحید

سلام داستانت همو روزای اول خوندم ولی وقت نکردم نظر بذارم مو یه پیشنهاد میکنم یکم تعلیق داستانت بیشتر کن مثلا تو قسمت اول که میره حموم کاش بجای فابر کاش واجبی میزد سرش تا کچل بشه ایجوری خیلی جذاب تر میشد[قهقهه] ولی خیلی زیبا بید مو حال کردم ایشالله سیت زن بدن راستی داستانت مال پار یا پیرار که نی؟!!!!! حواست باشه خونه محمود یاوری هم همونجا بیده نه یه موقع بری اونجا خواستگاری ها؟؟!!! خوت محمود میشناسی غورقت میده