امشو شو شن 3

 

بفرمایید ...

بِوَخْشین ... هِمی خونه ی ... چِه بی اِسمِش .. کو ... اِینا .. هِمی خونه ی آغوی مو .. مو.. مُقیمیان فر ؟

نخیر آقا !!!

زنگ چهارم از پایین سمت چپ ..

چِه بی بازیار دِی ، نِه خوش بید ؟

نه دِی دُمِنی ین ...

کیه ؟ 

بِوَخشین ... منزل آقای مقیمیان فر ؟

نه بابا جون ، چرا مزاحم می شی !!!

آی دِدِی اِی خو دَعواش بی !!!

خو خاکی تو سِرت کِرده ، دُرُس تَک تَکِ خونه ی مردم بِزن !

دییِه سی اِیا تَک تَک کویا بی !

آمو اِی خو ری زَنگِشو هم نِنِوِشتِن ،  چِه می فَهمُم  وُیْسَک بینیم ، ها هِمی خوشِن دیگه ، یا ابوالفضل ...

بله ، بفرمایید ؟

خانم ، بِوَخشین .... منزل آقای مقیمیان فر ؟

بله ، شما ؟

اِی ... هِمی ما...

لطفاً جلوی دوربین آیفون بایستید ...

اِی چِه می گو دی ؟

موچیم مو خو نمی فهمُم گُمُنوم میگو (میگه - میگوید) برابر زنگ در سرا ویسین ! 

آه ، حاج خانم شما هستید ، بفرمایید تو لطفاً ، من الان میام پایین .

دِی بازیار ...

ها دِی ...

اِی چور فَهمی که مانیم ؟

خو از تو اِی سیلاغِکو و دوربین سِیلِش کِرد نِه ...

اِی حالا چور بیریم تو خونِشو ، کمو خونِشُوِنن ؟

.......

سَلام مادر.... سِلام دِی .... حالت خوبِن جون ؟

مرسی ، ممنونم ... 

اِی بِچِمِن با خوم اُوُردِمِش ؛ هِمی که سیتو گفته بیدما ....

سلام آقا .... سِلام خانم ...

بفرمایید .... از این طرف .... با آسانسور باید بریم بالا .... طبقه چهارم ...

اِی که گفتی چِنِن دیگه ... دِی هیچی نِگوا ... زِشتِن آبرومون بُردیّا ... خو با آسانسور میشَن بالا نِه ...

بوی دِی رود نِه کُلْفاوو (قفل شدن) یا بُفْتِه !!!

آمو هیچی نُگواااا ...

بفرمایید ، بفرمایید تو ... خیلی خوش اومدید  من داشتم شام حاضر می کردم ... تا چند دقیقه دیگه رُزی هم پیداش می شه !

دی سی چه زحمتت کشیدن ، راسی رُزی دیگه چِن ؟

اِ ... چطور یادتون نیست ... دخترم دیگه رُزیتا ... ما تو خونه رُزی صداش می زنیم . ظهر که از دانشگاه اومد ، بهش گفتم شب مهمون داریم ، گفتم شمایید خیلی خوشحال شد ولی برای خرید چندتا کتاب بعدازظهر رفت بیرون ، الان دیگه پیداش می شه ، تا شما لباساتون در آوردین منم براتون یه چای تازه دم می آرم ...

دِی بِفرما قابِلِ شُماش نی ، یِه چَن کیلو موینِن ...

او .... چرا زحمت کشیدین ... دستتون درد نکنه ...

چی ناقابِلی یِن ... بِوَخشین دیگه ...

حالا فِقَ دِی بُگو اُو کویانا تا ما دَس نُماز بیگیریم که همیسّـِه اذووننا ...

دستشویی همین جاست همین دَره ...

بوی اِی خو تو دِلِ خونه مسترابِن ! خو اِی آدم چه بُکو ؟

بازیار هوی ...

 ها دِی ...

تو نِمی خوی بیشی مُستراب چه ؟ یَلا پاوه دَس نُماز بیگیر ...

آمو دِی اینجا خو نِویمُو بیشی مُستراب ... آدم شویَد یه چی همراش وِلاوی اوسه چه کُنم ؟

هانِه دِی ... اووَم تو ... با او گ ... که هَمرِی تو وِلِیمو خونَشو می رومبِنه !!!

آمو هیچ نگواااا.... خدا از دَسِ اِی دِیم ...

آبرو مات تو ُبرد دی ... 

بفرمایید ... اینم چای تازه دم ...  

خیلی ممنون ...

پاوه پاوه دی ... یلا ...

هَع ... عِجَب مُستِرابِیّن .... چِقِه پاکن ... آدم عسکه خوش تو اِی سَنگِکو می وینِه ... خو حالا اِتیاط (احتیاط) کو ... هَع اُنگاری می خِیم چه کُنیما ... یِه مُسترابی اَندِیم ... اُنگار می خِیم بیریم جنگ عِلی سُمیل !!!

خو مو اَندُم ... 

دُی ... خوت نِمی خوی بِشی دَس ِنماز بیگیری چِه ؟

بِله آمو ... می شُم اِیسه ...

خانم بِوَخشین ... اِی مُهری ، جا نُمازی چی تو نِی ؟
اوه .. الان براتون پیدا می کنم .... ببخشید !!!

دِی بازیار بی یَه خوم تو چیّام جا نِمازُم هِسی ، لازُم نی خانم ، بی یَه دِی ، تو زودی بُخون مو بعدِ تو می خونُم ...

خو ایی خانُم حالا قِبله کُمُو هِلِن ...

چی ؟

قِبله کُمو هِلِنا ... هااا ، فهمیدم ... خو ... الله اکبر الله اکبر ...

خو ... بیّه دِی ... تَم بُخون بینیم بَعدِش خدا چِه می خوا ...

...............................

خوب حالا که نمازتون رو خوندین ، بیاین ، بیاین پای میز بشینین ، یه چای بخورین ، یه کم واسم تعریف کنید ، از حال و هوای محله تون و طبیعت و دریای زیباش . من که فقط یکی دو بار بیشتر نتونستم کنار دریای اونجا رو ببینم  ،‌ اصلاً فرصت نشده که خود بیام هلیله و با کسایی که شاید بشه گفت به شکلی با هاشون فامیل هستم ، دید و بازدیدی داشته باشم !

دِی از کویاش سیت بُگوم کِه قِد دِنیی (دنیا) سی ما می اَرزه ، آمو هِمی چَن ساتی که دیرِش وآویدَم ، دلُم سیش بال بال می زِه ...

اوه ... شما چه لهجه ی قشنگی دارید ... خیلی با مزه است ...

یادم میاد اونوقتا حاج ... هم مثل شما صحبت می کرد ... 

وِ ِ ِ ... دِی لَجِمون هم با مَزه بیدن و خومو نِمی فهمیدیم...

«صدای زنگ»

حتماً رُزیه ...

کیه ... باز شد ؟

وِ ِ ِ .... دِی مو خو مِثِ پیش هُسی می درُوشُوم ... چِه کُنم ... آمو مُوت کُشت ، یِه کِمی وُیْسَک بینیم ، اِی دُختُکو ، بیا ، اَصاً بینیم ، چِن ، تیارِ آدم هِسی یا نَه ... هِهِ ، گُماوُوا ... خوت اِیقِه قِدُم نِچَسپُونا... دِلُم گُل زِدیااا !!!

سلام .... من اومدم ... اِ .... ببخشید ، .... سلام ...

مهمونا اومدن مامان ؟.... پس چرا هیچی نگفتی ! 

عزیزم .... ایشون خانم بزرگ هستن که قبلاً همدیگه رو تو بازار دیدم ، این آقا هم پسرشون هستن ، آقا بازیار ... 

سلام مادر .... سلام آقا ... خوشبختم .... خیلی خوش اومدین ... مامان ، من می رم لباسامون عوض کنم ... الان بر می گردم ...

دِی ... ها ... اِی دُختُکو چِقِه قِشَنگ بی ... تو سی چِه سی مُوت نُگُفته بیدی ؟

چُه بُگم ، نِگْوَت ... بُگُم دُختِ مردم چِقِه قِشَنگِن ؟ خو مِی حالا چیشِ کور نِواویدِی خوت نمی وینِه چه !!!

خو ... یعنی می گُم از اول می گُفتِد تا مو خوم اُمادِه کُنم و دریس می کردُم ، یعنی مِثلاً می خوام بِفهمُم ، اِگِه اول فَهمیدِه ویدی چِه غلطی می خواسی بُکنی ، هَی ؟

خوب ... خیلی خوش اومدید ... ببخشید منتظر موندید ... مامان از خانوم بزرگ و آقا زادشون پذیرایی کردی ؟

آره مامان ... الان دیگه می خوام شام و بکشم ...

اِ .. چه خوب چون من خیلی گرسنه هستم ... تازه بعدش هم باید به کارهام برسم ...

عزیزم ... کتابهایی که لازم داشتی رو تونستی گیر بیاری ؟ آره مامان ، خدا رو شکر همشون رو تو یکی دو تا کتابفروشی که رفتم ، تونستم جفت و جور کنم ...

راستی مامان شام ، چی داریم ؟

شام رو ترجیح دادم ، سبک باشه ، به خاطر همین پیتزا درست کردم ، امیدوارم مهمونامون هم خوششون بیاد ...

دِی بازیار ...

ها .. چِنِن ؟

 دِی اِی اِسمُو کو کِه گُفتِش نِه همی اِتو اَشغالی تو سَنِدپیچی هان ؟ ها دِی ؛ اِی یِه خوراکی یِن ، که وَختی اُوردِش خوت می وینی ... حالا صبر و کو ... 

تَم گُت فهمیدی چِنِن ! آمو مو  نمی فَهمُم اِی چِنِن ؟

 مو خوده بچه ها همی شووی جمعیا می ییم کِر دریا سی خومو می خِریم ...

تو خو بیسُ و چار ساعت سی آدم یا اُو مُی میدی یا دُو کَشک و مَنْگَک خوده خاک تماته ... فِشارِ خونِمون کَلّه ی آسِمون دَر رَفتِن ... اِگه سَکْتِمو نِکِ دَسِ چیّی تو ! 

تَخْصیرِ مونِن کِه هَمَش خوراک تازه سی تو دُرُس می کُنم ، بویِد نونی کَنْگا واویدِه سیت بِدُم تا سی خوت کِیف کُنی !!!

هَع ... از سووا (فردا) ما گُشنِی هم می مِرگیم !

بفرمایید ... بفرمایید ... من ترجیح دادم غذا ساده باشه ، شب هر چی کمتر غذا بخوریم ، بهتره ...

(و این داستان ادامه دارد) ...

 

 

 

 

 

/ 3 نظر / 22 بازدید
علی حسن ابراهیمی

سلام بر مرد ولات احوالت کوکا کوکا خداروشکر یکی در میان ترجمه کردی فدای تو علی اقا

رحمت الله حسن ابراهیمی

واقعا امشو شوشن بازیار .نمی دونم مثل اون هم وطن باید سیت نذر بکنم یا نه. هموطنی که برای پیروزی جومونگ نذر کرده بود را می گویم.

چرکو

هله بازیار! به قول خوت ، چوری؟ جوری یا نه! دل تو کمت نی ، نه! مو خو می فهمم تو دلت هی کل می زنی ، مگه نه، آی شیطون! ........ اوما چون می خوی نذر و نیاز کنیم ، مو هم اومرو مغرووی با پیکان بار ممد رفتیم یه گودر پا شل ، از تنگگ اووردم تو سرام بسم تا بینیم تو خونه ی مقیمیان فر چه ویمو!