جنگ دیشو

 

اول ولات که رسیدم تازه یادم افتاد که چه خاکی تو سرم واویده ؟؟؟!!!

گفتم : حالا چه جواب دییم بدم ؟

همی طور که چشمه ی افکارم مثل پاتیل ری علادین غل میخورد یه موتوری جنبم ترمز کشید !

سیلش کردم تا حاج علی جمی ان ، گفت : سوار شو تا برسونمت وسط ولات ...

گفتم : خو خوب واوی پس سر حاج علی دیگه باد چکو نویمو ! اما دیر از گوشتو تا سوار شدم یک بو موهینی زد تو سر و کلم که اولی از پس واگشته بیدم !!!

دومن شدم و رفتم هل خونه . مثل گولی دٌز داخول شدم  . دیم تو مطبخ بی هٌسی سی چاس دمپخت تماته می ساخت . تا اشکلی تو گوشش خرد ، گفت : بفرما . گفتم : سلام مو هسم دی !

گفت : کجا بیدی آفتو مغربن خو !!!

گفتم : آفتو تو کَن آسمونن خو ...

گفت : غلط کو سی خوت حالا جواب حاضری سی مو میکنی ؟

گفتم : غلط کردم دی تو دٌرس میگی !

گفت : راسی صدی سوپرت نه امه خو ؟

گفتم : واویلا که بدبخت شدم !!! گفت : هــــوی ؛ کجا در رفتی ؟ آغا از شما که پنهون نی اولی نفسم بند اومده بی ! گفتم : ای تش گرفتی کو همش خرابن ، تو هم خو یه پیلی کمک ما نمیکنی تا یه نو تریش بخریم ولش کردم بلوک زنی حاج مجید !

گفت : واویلا به دشت کربلا ...

یه خوردی سی خوم تو خونه گشتم ، بٌنگم داد : بیو چاس بخر . گوشنه ای شی چٌلوم درد میکرد ، به قول حاجی خومم مثل مه کش چسپندم شی سفره تا خواسم بیشینم نفهمیدم که امرو اولی کولیمم خرد واویده وی گفتم : ای بوا بوا !!! یه دفعی دیم گفت : بوی نوم خش خدا چت شٌو ؟

حواسم خراب شد گفتم : یه سرباز نامردی ... زبونم بند واوی !!!

گفت : چه میگی ؟؟؟ تازه فمیدم چه غلطی کردم تا اومدم حرفی بزنم ، گفت : ای کٌوتو کور هاویده موتورکو شات واسدشو نه ؟

اینجا بی که غناهشت در گرفت نه اونجی که حاجی می گو !!!

اول کار نزیک بی یه اٌسومی تو کله ی سرم خرده بی و بٌناش کرد نفرین خوش و مو کردن هر چی ما میگیم آمو ترا به پیغمبر بس کو ، دیم بیشتر چیرش میزه !!!

چندتا بچه گٌت کردم هیچ کمو شو مثل تو نبیدن ای خدا دلت گل بزه ! گفتم حالا تش تو ای اسب شیطونکو بگیره سی ای جا در رفتی کو هی نفرین مو میکنی ؟ 

گفت : نه تا کور هاوی !!! اینا که میگم سی دل خومن ، که تو ای آخٌر عمری میخوای دل مو گل بزنی . تو هم مثل بچی مردم شی اتوربوس وردار برو شهر .

از وقتی که تو میری دل تو کومم نی تا وقتی وامیگردی تش تو ای موتور کو بگیره ای شکر تو مکینش نرختم تا جام کو ! 

گفتم : ای از کجا بلد کردی دی ؟ گفت : غلط کو سی خوت بی ادب !!!

گفتم : حالا میلی تا یه لقمه چاسی بخوریم ؟

یه دفی زد زیر گریغ ! دی دور سرت بگرم درد و بلات بخو تو سره مو . بیو جون تا خوم دور قد و بالات بگردم ، مو زنده نگردم دی !!!

خندم گرفته بی نمی فمیدم چه کنم فقط از خدا خواستم که هیچ مادری در هیچ جای این سرزمین پهناور و پایتخت بوشهر « هلیله اعظم » داغدار فرزند جوانش نگردد . 

آمین ...  

 

/ 3 نظر / 7 بازدید
شادی

تو هم اومدی ولی فکر کنم زود خواهی رفت آقای خنده یه فکری سی خوت کو چهار رو دیگه هلیله رو میدن دیگه وبلاگ هم تعطیل ویمو خوت وبووات خو موافق رفتن هسین

انصاری

عامو خش اندی. هرچه جلتر تصدیقه فورغون بیگیر تاکه ته کولت مجبورنواوی تو ای شووی زمسو سل بکشی همراشو. خشت باشه.