نخل تو سرا

 

بچیکا سلام

یه چن وَختی حواسُوم خراب بی گیچ و گِلَلو واویده بیدُم ، به قول دییم اُنگاری دلمو اُفتادن . خومم نمیفمیدُوم چِم واویده !

سی خوم تو سرا میگشتوم که در سرا واز واوی ، دی اکبر بی . ها چِتن کلکو تو سرا سی خوت میگردی !

دی بازیار هوی ...

بفرما دی اکبر ...

میزدشو ری قَلو که بُنش میخواس در بوشو !

رفتن سی خوشو داخول اما صداشو می اِمه . دیم میگفت : نیمی ای بچیکو چشن ؟ چن روین مث آدمی گِنارا واویده . دی اکبر میگه (میگفت) : آمو زنک فکر زنی زَنبیلی سیش کو ؛ خونش خو به سلامتی تموم واویده تو شرکت هم الحمدالله گیرن سیچه دَس دَس میکونی ؟ چی که زیادنم تو ولات دُخت !

مو سی خوم کِر کِر ریشو خنده میکردوم . گفتوم خوب که دی اکبرو  اِمه دلمو وازاوی !

زیر بُن لیموکو تو سرا نشسه بیدوم . سیل بُن نخل نِری که تو سرا بی میکردوم یُکشه ای بلوککو شی پام اِشکس دو پامو ری سرمو در رفت ! پِس مرگ ...

راس شُدوم سیل دور و دیار خوم کردوم نه اُنگاری خبری نبی اُما تا پِس سِرُم چول شُول و گیویل اُوشی واویده بی !

ای بُنه نَخله جا گشتی کو بُ کار دردم نمیخَرد . گفتوم تا سی دیم بُگوم شوید واله تا بُرُمبونومش ، میگما دی ...

آمو کلکو وله کو سی خوت گُرد میجووی می کُمت درد میکو ؟

گفتوم : حالا اول تا آخُور خو بوید بُرُمبونومش  وال دی ؛ والا جونه خوت !

گفتش : خرابی نکونی ها . کلکو ای خرابیت که بوید تو خونه ی بُزی بُخوسی ها راسیمن والا حُواسِتَم بو ای ری خونه ی دن کووادی رُمبی خونه دومَن میاها !

گفتوم : هیچ زهرت نشو خوم ایجا هِسُم !

گفتش : ها اورا کُومِت همی طوری بُن چراغ پمپی کوت تِرکوند کُوتو کور آویده !!!

گفتوم : مو دی ؟

گفتش : بِسن سی خوت گَپ گوتی میکُنی ها !

اول مغرُب حواست بو دره سرا واز بیلی سی یُزا !  

دیم و دی اکبرو صَرا واویدن مو هم دویدُم سی انباری

حالا ای منتیل مرگ گشتی کو همیشه پِس دَر بی اُما او روزه کو پیداش نبی جاگشته !

لِچرش شُدوم و پیداش کردُوم . سر قِضا دَنِش مث بیل سر چهاب پهن بی ، رفتوم هوی نخلکو .

آمو آدم عاقل شی منتیل نِش میتُونِس ای بُرُمبونتش مو خو دییم گفتنی گِنا بیدوم !!!

سی خوم گفتوم : حالا سنگ خو مُوفتن گوجیک هم مفت ، حالا شوید تونسوم  ...

اول کار یَک منتیلی پِرقِش کردوم واگَشت اولی تو تَرک پیشونیم خَرده بی پِس مرگ !

گفتوم : ریپلو اورا کومت گوجیک مفتن نِ !

بُنش خیلی پِتو پَن بی گفتوم تو گردنش می پِکنُوم . تو چله ی چار چار عر تو چار بس لاروم در می اِمه ! یه توکونی خَرد !

گفتوم : ها میخوا بُوفته !

رفتوم دم سرا تو کیچه سی کردم تا چنتا بچها جَم آغی عباسعلی نشسن ...

گفتوم : بُنگه بچها بدم تا بَند تو خِرش کنیم و بندازیمش . ای نِغلا خو فِقَط سی خرابی میگردَن .

بندمو که تو گردنش و زور ، زور یُکشه ای ...

گِر گِرَم ! غَر تو سرا در گِره و موشکو ، کلبوکو ، تِتو بی که تو سرا دُم هم میدُویدن !!!

آغا غَرا که خوسی سی کردم تا واویلا ...

بچها خو مث گوله در رفتن و تو کیچه ور چیرشو میزه و کولی بازی در می اُوردن !!!

سِر نخلکو پس مرگ اُفتوده بی ری منبی (منبع آب) اُوی سر اوشی و دومن و بالای مَنبش یکی کِرده بی پهن مث گردی خُرمویی ، کِل اوشی هم رُمبیده بی و صاف زمی بی لولی اوی هم یکلی و شیر اوی هم اِشکسه بی !!!

گفتوم : بوا بوا چه خاکی تو سِرُم بیویزُم ...

نمیفمیدوم ری کومو ال کُنوم که در سرا واز واوی ...

مو خو نمیتونسُم از دَر فِرار کُنوم از دیوار شمالی خومم ور دا تو کیچه و الفرار ...        

 

/ 3 نظر / 12 بازدید
رحمت الله حسن ابراهیمی

بازیار عزیز سلام.حداقل از سه جهت به نوشته هایت نیاز داریم: 1-ماندگاری واژه های دیارمان. 2-به در کردن دلتنگی های روزانه . 3-زیبایی محتوای مطالب انتخابی. خداوند دی و بوات را از کارهایت در امان نگه دارد.

چرکو

دی بازیار ، دی بازیار ، برس به داد بازیار توی ولات یه دخت می خواد ، فکری بکن سی بازیار . فامو یا زینو نمی خواد ، کپل مپل او نمی خواد قد بلند ، کمر باریک ، پیدا بکن سی بازیار . دی چه کنم ، نکبت مو ، قد بلند نی تو ولات سرخ و سفید هم می گو بو ، خاک تو ملاج بازیار . هشکله جونم هشکله ، وای بازیار تو حاصله در دست او فقط بیله ، فکری کنید سی بازیار!

رضا انصاری

سلام. احسنت بسیار زیبا. بازم داستانهایی با این گویش را ادامه بده. حق یارت